L' histoire du Samyn

José Samyn est un coureur cycliste français des années 1960. Né le 11 mai 1946, il meurt le 28 août 1969 des conséquences de ses blessures pendant une course à Zingem, en Belgique.  

Né le 11 mai 1946 à Quiévrain en Belgique, d’un père français et d’une mère belge, José Samyn court très jeune avec les routiers belges, ce qui lui permet de perfectionner ses qualités de sprinter. Il prend la nationalité française en 1964.

En amateur, Samyn remporte plusieurs courses et se classe cinquième de Paris-Tours en 1966 parmi les professionnels.

Passé professionnel en mai 1967 dans l’équipe nordiste « Pelforth-Sauvage-Lejeune », il obtient de bons débuts, notamment dans les Quatre jours de Dunkerque, ce qui l’amène à être sélectionné dans l’équipe des « Bleuets » du Tour de France. Lors du Tour 1967, il termina à la 17e place, après avoir remporté la 11e étape Briançon-Digne en réglant au sprint trois coureurs échappés avec lui. Il fait aussi une bonne fin de saison en terminant à la troisième place de Paris-Tours, la « classique des sprinters ».

1968 le voit remporter une étape dans Paris-Nice, puis terminer à la deuxième place de la Flèche wallonne, battu au sprint par Rik Van Looy qui remporte ainsi sa dernière grande victoire. Ces performances amènent Marcel Bidot, sélectionneur national, à retenir José Samyn dans l’équipe de France du Tour 1968, en qualité d’équipier et de sprinter. Il chute lors de la quatrième étape. Accusé de dopage à la suite d’un contrôle positif au corydrane, produit ingéré à la suite de sa chute sur proposition de son directeur sportif, Samyn est mis hors course dès la 8e étape et suspendu un mois. Très affecté par cette décision, il parle un moment de renoncer au cyclisme, puis se ravise.

Incorporé dans l’équipe Bic, aux côtés de Jacques Anquetil et Jan Janssen en 1969, Samyn remporte la course par étapes du Tour de l’Oise, devant le sprinter belge Willy Planckaert. Sélectionné dans le Tour de France, José Samyn arrive hors des délais à l’issue de la 6e étape se terminant au Ballon d’Alsace et est éliminé.

Percutant un spectateur puis tombant sur sa tête lors d’un critérium en Belgique disputé à Zingem, une course qu’il dispute à la suite du forfait de Raymond Poulidor, Samyn tombe dans le coma, puis décède le 30 août 1969, à l’âge de 23 ans.

De geschiedenis van José Samyn

José Samyn is een Franse renner, geboren op 11 mei 1946 en overleden op 28 augustus 1969 aan de gevolgen van zijn verwondingen tijdens een wedstrijd in Zingem. 

Hij werd geboren in Quiévrain België, had een Franse vader en een Belgische moeder. José Samyn maakte al op jonge leeftijd kennis met het Belgische wielrennen, waardoor hij zijn kwaliteit als sprinter kon verbeteren. Hij nam de Franse nationaliteit in 1964.

Als amateur won Samyn verschillende wedstrijden en eindigde hij als 5e in Parijs-Tours in 1966 onder professionals.

Hij werd prof in mei 1967 in het team "Pelforth-Sauvage-Lejeune". Hij maakte een goede start, vooral in de “Vierdaagse van Duinkerke”, waardoor hij kan worden gekozen in het team van de " Bleuets " voor de Ronde van Frankrijk. Tijdens de Tour van 1967 eindigde hij op de 17e plaats en won hij de  11de etape Briançon-Digne. In een ontsnapping met drie renners won hij in de sprint.

Hij maakte ook een goed einde aan het seizoen en eindigde op de derde plaats in Parijs-Tours, de "klassieker der sprinters".

In 1968 wint hij een etappe in Parijs-Nice, eindigt hij vervolgens op de tweede plaats in de Waalse Pijl,  waar hij verslagen wordt in de spurt door Rik Van Looy, die zijn laatste grote overwinning wint. Deze prestaties leidden Marcel Bidot (bondscoach) ertoe om José Samyn te selecteren voor de Franse selectie van het Tourteam 1968, als sprinter. In de vierde rit kwam hij ten val. Nadien werd hij beschuldigd van doping, na het positief testen op corydrane, een product ingenomen als gevolg van zijn val op aanraden van zijn manager. Samyn werd gediskwalificeerd uit de 8ste etappe en werd een maand geschorst. Zeer onder de indruk van deze beslissing, spreekt hij even om te stoppen met koersen, maar verandert dan van gedachten.

Hij kwam terecht in het “Bic” team, samen met Jacques Anquetil en Jan Janssen in 1969. Samyn won de etappekoers Tour de l'Oise, waarbij hij de Belgische sprinter Willy Planckaert klopte. José Samyn is geselecteerd voor de “Tour de France”. In de 6e etappe komt hij buiten tijd oe in Ballon d'Alsace en is uitgeschakeld.

Tijdens een criterium in Zingem, waaraan hij deelneemt omwille van het forfait van Raymond Poulidor, komt hij door een slag van een toeschouwer ten val. Hij komt op zijn hoofd terecht en valt in een coma. José Samyn stierf op 30 augustus 1969, hij werd 23 jaar oud.

De GP Le Samyn is verheugd de openingsmanche te zijn van dit nieuwe, fantastische project waarbij Waalse en Vlaamse koersen de handen in elkaar slaan om Belgische wielergeschiedenis te schrijven.

Officiële website

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial